Apple hesabı da kişi ile birlikte ölür mü?

Dijital hesapları uzun süre gerçek malvarlığı gibi düşünmedik. Telefon uygulaması gibi görüldü, üyelik sistemi gibi görüldü, geçici teknoloji hesabı gibi düşünüldü. Artık birçok insanın Apple hesabı yalnızca teknoloji hesabı değil. Aslında bu hesap bir dijital kimlik.

Ortalama bir Apple hesabının içinde yıllarca biriken fotoğraflar, mesajlar, notlar, banka uygulamaları, sağlık kayıtları, şirket belgeleri, sosyal medya erişimleri, oyun hesapları, abonelikler, bulut arşivleri bulunabiliyor. Bazı insanların bütün aile geçmişi tek bir iCloud hesabına bağlı şekilde yaşıyor.

Hesap sahibi veya telefon sahibi vefat edince ne oluyor ? 

Aile çoğu zaman ilk olarak telefona yöneliyor. Şifreyi bilen var mı, Face ID çalışıyor mu, eski bilgisayarda oturum açık mı, iCloud yedeği alınmış mı. Çünkü insanların hissettiği şey biraz şu; telefon kapanırsa sanki kişinin bir kısmı da kaybolacak.

Eskiden insanlar vefat eden kişinin çekmecelerini açardı. Şimdi iPhone’unun kilidini açmaya çalışıyor.

Kritik soru burada : Apple hesabı da kişi ile birlikte ölür mü?

Teknik olarak bazen evet. Hukuken ise cevap daha karmaşık. Çünkü Apple hesabı yalnızca ekonomik değer taşımıyor. Aynı zamanda özel hayat taşıyor, kişisel veri taşıyor, başka insanlara ait bilgiler taşıyor. Bu yüzden Apple hesapları otomatik şekilde aile bireylerine devredilmiyor.

Telefon sizde olabilir, kutu sizde olabilir, hat sizin üstünüzde olabilir, ölüm belgesi elinizde olabilir ama hesap yine de açılamayabilir. Çünkü Apple açısından hesap sahibi hala o kişi.

Miras denince insanların aklına uzun yıllar ev, arsa, araba, banka hesabı, altın, şirket hissesi gelirdi. Bir insan öldüğünde tapular bulunur, banka hesapları araştırılır, kasa anahtarları aranırdı. Bugün ise birçok aile ölüm sonrası ilk olarak telefon arıyor.

Apple yıllardır güvenlik konusunda dünyanın en sert şirketlerinden biri olmaya çalışıyor. Geçmişte ABD’de kolluk kuvvetleri ile Apple arasında yaşanan krizleri hatırlıyor musunuz? Bazı telefonların açılması talep edilmiş, Apple ise güvenlik politikalarını gerekçe göstererek buna direnmişti.

Peki bu hesaplar kırılabiliyor mu? 

Filmlerde birkaç hacker birkaç dakika içinde bütün sistemlere giriyor. Gerçek hayat biraz daha zor işliyor. Apple hesapları ve iPhone içindeki veriler çok katmanlı şifreleme sistemleri ile korunuyor. Uçtan uca şifrelenen veriler nedeniyle bazen Apple’ın bile doğrudan erişemediği alanlar oluşabiliyor. Yani teorik olarak telefon sizin elinizde olsa bile içindeki verilere erişemeyebilirsiniz.

Diyelim ki teknik olarak bu hesabı açabilecek insanları aramaya başladınız. Nereden bulacaksınız? Kurumsal şekilde çalışan, yasal sınırlar içinde hareket eden, Apple hesabı açılır şeklinde hizmet veren bir yapı zaten yok. Bir kısmı doğrudan dolandırıcı olabilir, bir kısmı paranızı alıp kaybolabilir, bir kısmı ise sizi doğrudan ceza hukuku problemi içine sokabilir. Çünkü izinsiz erişim ayrıca suç oluşturabilecek bir alan.

Pratikte insanların önünde üç seçenek kalıyor.

Birinci seçenek hesabı tamamen kaybetmek. Şifre bilinmiyorsa, hesap kurtarma bilgileri yoksa, kişi önceden dijital miras planlaması yapmadıysa bazen hesap fiilen sonsuza kadar kayboluyor. İnsanların sorduğu sorulardan biri de şu; Apple bu hesapları ne zaman siliyor? Apple’ın herkese uyguladığı standart bir otomatik silme süresi açık şekilde belirtilmiş değil. Bazı hesaplar yıllarca pasif şekilde kalabiliyor, bazı hizmetler kapanabiliyor, bazı içerikler erişilemez hale geliyor. Yani kişi fiziksel olarak öldükten sonra dijital olarak da zaman içinde silinmeye başlıyor.

İkinci seçenek klasik hukuk yolu. Veraset ilamı hazırlanıyor, ölüm belgeleri toplanıyor, resmi yazışmalar yapılıyor, bazen tercümeler gerekiyor, bazen yurt dışına evrak gönderiliyor. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin dijital malvarlığı konusunda verdiği karar burada önem kazanıyor. Mahkeme dijital para cüzdanlarının ve sosyal medya hesaplarının ekonomik değer taşıyan dijital malvarlığı niteliğinde olabileceğini değerlendirdi.

Üçüncü seçenek ise teknoloji şirketlerinin geliştirdiği yeni sistemler.

Apple buna Legacy Contact diyor. Türkçe çeviride kullanılan ifade ise Vâris (havalı).

16 Nisan 2026 tarihli Apple açıklaması aslında çok şey anlatıyor. Şirket artık insanların öldükten sonra dijital hesaplarının ne olacağını planlıyor.

Kişi hayattayken Apple hesabına bir veya birden fazla güvenilir kişi ekliyor. Apple daha sonra bu kişiler için özel bir erişim anahtarı oluşturuyor. Kişi öldüğünde belirlenen vâris ölüm belgesi ve erişim anahtarı ile Apple’a başvuru yapabiliyor. Apple doğrulama sürecini tamamladıktan sonra belirli verilere erişim imkanı tanıyor ancak bütün verileri açmıyor.

Fotoğraflar, mesajlar, notlar, dosyalar, aygıt yedeklemeleri gibi birçok veriye erişim sağlanabiliyor. 

Bugünkü hukuk sistemleri hazırlanırken bu dijital hayat düzeyi yoktu. Türk Medeni Kanunu hazırlanırken kimse iCloud hesabını, kripto cüzdanını, iki faktörlü doğrulamayı, dijital oyun envanterini düşünmüyordu. Kanunda mektup vardı ama WhatsApp yedeği yoktu. Fotoğraf albümü vardı ama bulut arşivi yoktu. Kasa anahtarı vardı ama erişim anahtarı yoktu.

Bir e-posta hesabı düşünün. İçinde aile fotoğrafları, şirket sırları, avukat-müvekkil yazışmaları, banka bilgileri, kripto platform girişleri olabilir. Aynı hesap hem kişisel alan, hem ekonomik malvarlığı, hem de üçüncü kişilerin verisini taşıyan sistem haline gelebiliyor.

Bir kişi öldüğünde telefonun içinde sadece aile fotoğrafları bulunmuyor olabilir. Tamamen özel yazışmalar, kimsenin görmesini istemeyeceği notlar, ticari sırlar, başka insanlara ait kişisel veriler de bulunabilir. Miras hakkı ile özel hayatın gizliliği aynı noktada çarpışıyor.

Anayasa açısından bakıldığında özel hayatın gizliliği, haberleşmenin gizliliği, kişisel verilerin korunması ilkeleri doğrudan gündeme geliyor. KVKK tarafında mesele daha da hassas hale geliyor çünkü ölen kişinin hesabı içinde yalnızca kendi verileri değil başka kişilere ait mesajlar, fotoğraflar, iletişim kayıtları da bulunabiliyor.

Kişi Türkiye’de yaşıyor olabilir, Apple hesabı İrlanda merkezli sistemlerde tutuluyor olabilir, veriler başka ülkelerde depolanıyor olabilir. Siz Türkiye’de veraset ilamı alıyorsunuz ama muhatabınız başka ülke hukukuna göre çalışan uluslararası teknoloji şirketi oluyor.

Bazen de aile bireyleri hesap içindeki ekonomik değeri değil anıları kurtarmaya çalışıyor. Çocuğun ilk videosu, ölen kişinin son ses kaydı, yıllarca biriken aile fotoğrafları, birlikte çekilmiş görüntüler, eski mesajlar, hiç yedeklenmemiş arşivler küçük bir şifrenin arkasında kilitli kalabiliyor.

Dijital dünya büyüdükçe insanlar tekrar klasik miras planlamasına dönmeye başladı. Tek fark artık çekmecede kasa anahtarı değil erişim anahtarı bulunuyor olması. Yıllardır tamamen dijitalleşen dünya sonunda insanlara şunu söylüyor; bu belgeyi yazdırıp güvenli yerde saklayın. Fotokopi alan memurlar haklı mı çıkacak bilmiyorum ama teknoloji dünyasının geldiği son nokta bazen yine klasöre belge koymak oluyor.

Kripto varlık tarafı ise meseleyi daha da sert hale getiriyor. Bazı durumlarda şifre yoksa varlık fiilen yok oluyor. Bankada olduğu gibi arayıp hesabı açtırma imkanı bulunmuyor. Dünya genelinde erişilemeyen cüzdanlarda kilitli kaldığı iddia edilen büyük miktarda dijital varlık olduğu konuşuluyor.  Kripto miraslar kuvvetle muhtemel başka yazımın konusu olacak.

Klasik miras hukukunda bile insanlar birbirine yıllarca girebiliyor. Baba hayattayken paylaşım yapmıyor, hiçbir planlama yapmıyor, ölümden sonra kardeşler birbirine düşüyor. Ev kavgası, arsa kavgası, şirket kavgası, banka hesabı kavgası yıllarca sürüyor. Çoğu ailede sorun mirasın kendisi değil belirsizlik oluyor; kim neyi biliyordu, kim neye erişebiliyordu, kim sakladı, kim gizledi, kim önce davrandı.

Dijital tarafta ise kimsenin haberi olmayan hesaplar bulunabiliyor. Gizli yatırım hesapları, ikinci telefonlar, bilinmeyen kripto cüzdanları, yıllardır kullanılan başka e-posta hesapları ortaya çıkabiliyor.

Apple’ın vâris sistemi teknik olarak miras paylaşımı sistemi değil, erişim sistemi. Apple size bu hesap artık hukuken şu kişiye aittir demiyor. Yalnızca belirlenen kişiye teknik erişim imkanı veriyor.

Örneğin üç kardeş olduğunu düşünelim. Baba Apple hesabı için yalnızca bir çocuğunu vâris olarak belirledi. Ölüm sonrası Apple hesabına yalnızca o çocuk erişebildi. Bu adil mi? Teknik olarak mümkün. Hukuken ise  tartışılır. Çünkü hesap içindeki veriler yalnızca kişisel anı değil ekonomik değer de taşıyabilir. Kripto varlıklar, dijital yatırım hesapları, gelir üreten platformlar işin içine girince mesele daha da büyüyor.

Apple’ın belirlediği vâris ile Türk hukukundaki mirasçı aynı şey değil. Apple teknik erişim veriyor, miras hakkını kesin olarak belirlemiyor.

Daha ilginç tartışma reddi miras tarafında çıkabilir. Örneğin kişi mirası reddediyor ama Apple hesabındaki vâris olarak o gözüküyor. Çünkü reddi miras normalde terekeye ilişkin hak ve borçların reddedilmesi anlamına geliyor. Apple sistemi ise teknik erişim mantığıyla çalışıyor. Teorik olarak kişi hukuken mirası reddetmiş olabilir ama Apple hesabına erişim sağlayabilecek teknik kişi olarak sistemde kayıtlı kalabilir. Sonra hesap içinde kripto cüzdanı veya dijital yatırım hesapları ortaya çıkabilir. Bu durumda ortaya çıkan erişimin hukuki niteliği ne olacak? Zilyetlik mi sayılacak, emanet ilişkisi mi doğacak, tereke temsilciliğine benzer yapı mı oluşacak, haksız kullanım mı tartışılacak?

Teknoloji şirketleri ölümü teknik süreç olarak görüyor. Hukuk ise ölümü hak sahipliği süreci olarak görüyor. Ve iki sistem her zaman birebir örtüşmüyor.

Dijital miras konusu gri alanlarla dolu. Apple’ın sistemi mantıklı ve pratik görünüyor ancak mesele yalnızca teknoloji problemi değil. Aynı zamanda miras hukuku, kişisel veri hukuku, özel hayatın gizliliği, tereke yönetimi, hatta bazen ceza hukuku problemi haline gelebiliyor.

Birkaç yıl sonra avukatlar olarak yalnızca tapu araştırması yapmayacağız.  Dijital tereke araştırması da yapacağız.  Nihayetinde Yahya Kemal’in meşhur dizesinin kötü bir uyarlaması aklıma geliyor: Bir şifre uğruna ya Rab ne miraslar kayboluyor. AV. ONUR PUĞ